Jingpat Jaroonpong

วันอาทิตย์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

ความหมายของศัพท์เทคนิคที่เกี่ยวข้อง

ความหมายของ รีเลชั่น (Relation) มีคำเรียกทั่ว ๆ ไปว่า ตาราง ( Table ) เป็นคำนามที่แทนข้อมูลเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

ความหมายของ ทูเพิล ( Tuple ) คือค่าของข้อมูลในแต่ละแถว (Row) หรือ เรคคอร์ด (Record)

ความหมายของ คาร์ดินาลลิตี้ (Cardinality) คือ จำนวนแถวแต่ละข้อมูลในแต่ละรีเลชั่น

ความหมายของ แอทริบิวต์ (Attribute) คือรายละเอียดของข้อมูลในแต่ละคอลัมน์ ซึ่งแสดงให้รู้ว่าประกอบด้วยอะไรบ้าง หรือรู้จักในรูปของคอลัมน์ (Column) หรือ ฟิลด์ (File)

ความหมายของ คีย์หลัก (Primary key) คือแอทริบิวต์ที่มีค่าของข้อมูลเป็นเอกลักษณ์หรือเฉพาะเจาะจงและจะเป็นค่าที่ไม่ซ้ำกันในแต่ละทูเพิล

ความหมายของ โดเมน (Domain) คือขอบเขตของค่าของข้อมูลที่ควรจะเป็นในแต่ละแอทริบิวต์

ความหมายของฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

ความหมายของฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์เป็นฐานข้อมูลในระดับภายนอก และระดับแนวคิดแก่ผู้ใช้ข้อมูลได้เป็นอย่างดี รีเลชั่ต่าง ๆ ในฐานข้อมูลจะประกอบด้วย แอทริบิวต์ต่าง ๆ ที่ถูกออกแบบมาเพื่อลดความซ้ำซ้อนของการเก็บข้อมูล และสามารถเรียกใช้ข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อดีของฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

1. ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์เป็นกลุ่มข้อมูลของรีเลชั่นหรือตารางที่ข้อมูลถูกจัดเก็บเป็นแถวหรือคอลัมน์ ซึ่ง
ทำให้ผู้ใช้เห็นภาพของข้อมูลได้ง่าย

2. ผู้ใช้ไม่ต้องรู้ว่าข้อมูลถูกจัดเก็บอย่างไร รวมถึงวิธีการเรียกใช้ข้อมูล

3. ภาษาที่ใช้เป็นการเรียกใช้ข้อมูล เป็นลักษณะคล้ายภาษาอังกฤษ และไม่จำเป็นต้องเขียนเป็นลำดับขั้น

4. การเรียกใช้หรือเชื่อมโยงข้อมูลทำได้ง่าย โดยใช้โอเปอร์เรเตอร์ทางคณิตศาสตร์

คุณลักษณะในการจัดเก็บข้อมูล

ภาษาที่ใช้ในการควบคุมข้อมูล ประกอบด้วยคำสั่งที่ใช้ในการควบคุมความถูกต้องของข้อมูล หรือป้องกันการเกิดเหตุการณ์ที่ผู้ใช้หลายคนเรียกใช้ข้อมูลพร้อมกัน ในขณะที่ข้อมูลนั้นๆกำลังปรับปรุงแก้ไขอยู่ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับผู้ใช้อีกคนหนึ่งก็เรียกใช้ข้อมูลนี้ และได้ค่าที่ไม่ถูกต้อง เพราะผู้ใช้คนแรกยังปรับปรุงแก้ไขไม่เสร็จ

คีย์แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

1. คีย์หลัก (Primary Key)

เป็นรีเลชั่นที่ถูกกำหนดขึ้นเพื่อเก็บข้อมูลเพื่อนำข้อมูลไปใช้ เมื่อมีการสร้างรีเลชั่นในภาษาสำหรับนิยามข้อมูล ( DDL ) เช่น SQL คำสั่ง CREATE TABLE เป็นการสร้างรีเลชั่นหลัก หลังจากนั้นก็จะทำการเก็บข้อมูลเพื่อการเรียกใช้ข้อมูลในภายหลัง รีเลชั่นหลักจะเป็นตารางที่มีการเก็บข้อมูลจริงไว้

2. คีย์นอก (Foreign Key)

เป็นรีเลชั่นที่ถูกสร้างขึ้นตามความต้องการใช้ข้อมูลของผู้ใช้แต่ละคน เพราะผู้ใช้แต่ละคนในฐานข้อมูลอาจต้องการใช้ข้อมูลในลักษณะที่แตกต่างกัน จึงทำการกำหนดวิวของตนเองขึ้นจากรีเลชั่นหลักขึ้นมาต่างหาก เพื่อความสะดวกในการเรียกใช้ข้อมูล และช่วยในการรักษาความปลอดภัยของฐานข้อมูลทำได้ง่ายขึ้น

ประเภทของรีเลชั่น

อาจจำแนกออกเป็นหลายประเภท แต่ประเภทที่มีในการจัดการฐานข้อมูลทั่ว ๆ ไป ดังนี้ คือ

1. รีเลชั่นหลัก (Base Relation)

2. วิว (View)

กฎที่เกี่ยวข้องในฐานข้อมูล

กฎความบูรณภาพของเอนทิตี้

กฎนี้ระบุว่า แอทริบิวต์ใดที่จะเป็นคีย์หลักในแอทริบิวต์นั้นจะเป็นค่าเอกลักษณ์ ( Unique ) และเป็นค่าว่าง (Null) ความหมายของการเป็นค่าว่างไม่ได้ (Not full) ในที่นี้จะหมายรวมถึงข้อมูลของแต่ละ
แอทริบิวต์ที่เป็นค่าหลักจะเป็นค่าว่างไม่ได้ และเป็นค่าเอกลักษณ์ในการที่จะระบุค่าของแอทริบิวต์อื่น ๆ ใน
ทูเพิลอื่นๆได้

กฎความบูรณภาพของการอ้างอิง

การอ้างอิงข้อมูลระหว่างรีเลชั่นในฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์จะใช้คีย์นอกของรีเลชั่นหนึ่งไปตรวจสอบกับค่าของแอทริบิวต์ที่เป็นคีย์หลักของรีเลชั่นหนึ่งเพื่อเรียกดูข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวข้อง คือ ค่าของคีย์นอกจะต้องสามารถอ้างอิงให้ตรงกันกับค่าขอแงคีย์หลักได้ จึงจะเชื่อมโยงหรืออ้างอิงข้อมูลข้อมูลระหว่างรีเลชั่นได้

ในกรณีที่มีการแก้ไขหรือลบข้อมูลจะทำได้หรือไม่ขึ้นกับการออกแบบฐานข้อมูลมี 4 ทางเลือก คือ

1. การลบหรือแก้ไขข้อมูลแบบมีข้อจำกัด (Restrict)

การลบหรือการแก้ไขข้อมูลจะกระทำได้เมื่อข้อมูลของคีย์หลักในรีเลชั่นหนึ่งไม่มีข้อมูลที่จะอ้างอิงโดยคีย์นอกำจากรีเลชั่นหนึ่ง เช่น รหัสแผนก DEPNO ในรีเลชั่น DEP จะถูกแก้ไขหรือลบทิ้งก็ต่อเมื่อไม่มี
พนักงานคนใดสังกัดอยู่

2. การลบหรือแก้ไขข้อมูลแบบต่อเรียง (Cascade)

การลบหรือการแก้ไขข้อมูลจะทำแบบลูกโซ่ คือ หากมีการแก้ไขหรือลบข้อมูลของคีย์หลักในรีเลชั่น หนึ่ง ระบบจะทำการลบหรือการแก้ไขข้อมูลของคีย์นอกในรีเลชั่นหนึ่ง ที่อ้างอิงถึงข้อมูลของคีย์หลักที่ถูกลบให้ได้

3. การลบหรือแก้ไขข้อมูลโดยเปลี่ยนเป็นค่าว่าง (Nullify)

การลบหรือการแก้ไขข้อมูลจะทำได้เมื่อมีการเปลี่ยนค่าของคีย์นอกที่ถูกอ้างอิงให้เป็นค่าว่างเสียก่อน

4. แก้ไขข้อมูล โดยกำหนดค่าปริยาย (Default)

การแก้ไขข้อมูลของคีย์หลักสามารถทำได้ โดยถ้าหากมีคีย์นอกที่อ้างอิงถึงคีย์หลักที่ถูกแก้ไข จะทำการปรับค่าของคีย์นอกนั้นเป็นค่าโดยนอกนั้นเป็นค่าโดยปริยาย ที่ถูกกำหนดขึ้น

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

ภาษาที่ใช้ในฐานข้อมูล

ภาษาที่ใช้ในฐานข้อมูลมี 3 ประเภท คือ

1. ภาษาสำหรับนิยามข้อมูล ( Data Defintion : DDL )

ภาษาสำหรับนิยามข้อมูล ประกอบด้วยคำสั่งที่ใช้ในการกำหนดโครงสร้างข้อมูลว่ามี แอทริบิวต์อะไร เก็บข้อมูลประเภทใด การเพิ่มแอทริบิวต์ การกำหนดดัชนีที่ใช้ในการจัดเก็บข้อมูล การกำหนดวิวของผู้ใช้จากเอนทิตี้พนักงาน สามารถใช้ภาษาที่ใช้ในการจัดการฐานข้อมูล กำหนดโครงสร้างของตารางพนักงานว่าประกอบด้วยอะไรบ้าง ภาษาที่ใช้ คือ SQL

2. ภาษาสำหรับจัดดำเนินการข้อมูล ( Data Mainpopula Langquage )

ภาษาสำหรับจัดดำเนินการข้อมูล ประกอบด้วยคำสั่งที่ใช้ในการเรียกใช้ข้อมูล การเปลี่ยนแปลงข้อมูล การเพิ่มหรือลบข้อมูล สามารถใช้ SQL ในการเรียกข้อมูลต่าง ๆ

3. ภาษาที่ใช้ในการควบคุมข้อมูล ( Data Control Langquage )

ภาษาที่ใช้ในการควบคุมข้อมูล ประกอบด้วยคำสั่งที่ใช้ในการควบคุมความถูกต้องของข้อมูล หรือป้องกันการเกิดเหตุการณ์ที่ผู้ใช้หลายคสเรียกใช้ข้อมูลพร้อมกัน ในขณะที่ข้อมูลนั้น ๆ กำลังปรับปรุงแก้ไขอยู่ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับผู้ใช้อีกคนหนึ่งก็เรียกใช้ข้อมูลนี้ และได้ค่าที่ไม่ถูกต้อง เพราะผู้ใช้คนแรกยังปรับปรุงแก้ไขไม่เสร็จ

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

สถาปัตยกรรมข้อมูล

สถาปัตยกรรมฐานข้อมูล มี 3 ระดับ คือ

ระดับภายนอก หรือ วิว (External หรือ view)

ระดับภายนอกหรือวิว เป็นระดับของข้อมูลที่ประกอบด้วยภาพที่ผู้ใช้แต่ละคนมองข้อมูล (View) เค้าร่างของฐานข้อมูลระดับนี้จะเกิดภาพและความต้องการของข้อมูลของผู้ใช้

ระดับแนวคิด (Conceptual Level)

ประกอบด้วยเค้าร่างที่อธิบายถึงฐานข้อมูลรวมว่ามีเอนทิตี้ โครงสร้างของข้อมูล ความสัมพันธ์ของข้อมูล กฎเกณฑ์และข้อจำกัดต่าง ๆ อย่างไรบ้าง ข้อมูลในระดับนี้เป็นข้อมูลที่ผ่านการวิเคราะห์ และออกแบบฐานข้อมูลต่าง ๆ ในระดับภายนอกสามารถเรียกใช้ข้อมูลได้ ซึ่งผู้ใช้ทั่วไปในระดับภายนอก อาจจะต้องการใช้ข้อมูลที่แตกต่างกัน

ระดับภายใน (Internal หรือ Physical Level)

ระดับภายใน ประกอบด้วยเค้าร่างที่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บข้อมูลจริง ๆ ว่ามีโครงสร้างการจัดเก็บรูปแบบใด รวมถึงวิธีการเข้าถึงข้อมูลต่าง ๆ ในฐานข้อมูลเพื่อดึงข้อมูลที่ต้องการ เช่น การอินเด็กซ์ เป็นต้น ความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลระดับต่าง ๆ จะถูกจัดการโดยระบบการจัดการฐานข้อมูล ซึ่งเป็นการแปลความหมายของข้อมูลจากระดับหนึ่งไปยังอีกระดับหนึ่งนี้เรียกว่า การแปลส่ง

ระดับของข้อมูลแบ่งออกเป็น 3 ระดับ ดังนั้นข้อมูลดังกล่าวจะประกอบด้วยเค้าร่าง

เค้าร่างของฐานข้อมูล

ในการออกแบบฐานข้อมูลใด จะต้องระบุถึงเอนทิตี้ชื่ออะไรบ้าง และในแต่ละเอนทิตี้ประกอบด้วยแอทริบิวต์อะไร รวมถึงความสัมพันธ์ของข้อมูลในเอนทิตี้ ที่มีอยู่ว่ามีความสัมพันธ์ในลักษณะใด รายละเอียดของโครงสร้างของฐานข้อมูลนี้เรียกว่า เค้าร่างของฐานข้อมูล (Database Schema) โดยทั่วไปเค้าร่างของฐานข้อมูลมักจะไม่เปลี่ยนแปลงบ่อยนัก แต่อาจมีการเปลี่ยนแปลงบ้างในบางครั้ง ถ้าการเปลี่ยนแปลงทำให้ฐานข้อมูลเหมาะสมมากยิ่งขึ้น ข้อมูลจะถูกบันทึกลงในฐานข้อมูลในขณะใดขณะหนึ่ง เรียกว่า อินสแตนซ์ คือ เมื่อกำหนดเค้าร่างของฐานข้อมูลจะยังไม่มีข้อมูลอยู่คือ อินสแตนซ์ว่าง จนกว่าจะมีการบันทึกข้อมูลลง

ซึ่งมี 3 ประเภท คือ

1. เค้าร่างภายใน (Internal Schema)

เป็นเค้าร่างที่แสดงรายละเอียดถึงลักษณะการจัดเก็บโครงสร้างของฐานข้อมูลจริงๆ

2. เค้าร่างแนวคิด (Conceptual Schema)

เค้าร่างแนวคิดเป็นเค้าร่างที่แสดงรายละเอียดของฐานข้อมูลทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นชื่อของเอนทิตี้ โครงสร้างของฐานข้อมูล ความสัมพันธ์ และข้อจำกัดต่าง ๆ

3. เค้าร่างภายนอก (External Schema หรือ Subschema หรือ View)

เค้าร่างภายนอกเป็นเค้าร่างในระดับภายนอกที่แสดงถึงรายละเอียดของข้อมูลที่ผู้ใช้ต่าง ๆ ต้องการ

การแบ่งระดับของข้อมูลรวมถึงการเชื่อมโยงของข้อมูล ล้วนแต่เป็นจุดเด่นของฐานข้อมูล ในด้านความเป็นอิสระของข้อมูล ซึ่งแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ

1. ความเป็นอิสระของข้อมูลเชิงตรรกะ (Logical Data Independence)

2. ความเป็นอิสระในเชิงกายภาพ (Physical Data Independence)

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

รูปแบบของฐานข้อมูล

ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ เป็นการจัดเก็บข้อมูลของเอนทิตี้ในรูปแบบของตาราง ที่มีลักษณะเป็น 2 มิติ คือ เป็นแถว (Row) และเป็นคอลัมน์ (Column) ในการเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างตารางจะเชื่อมโยงโดยใช้แอททริบิวต์ที่มีอยู่ในทั้งสองตารางเป็นตัวเชื่อมโยงข้อมูลกัน

ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์นี้ จะเป็นรูปแบบที่ใช้ในปัจจุบัน

ฐานข้อมูลแบบลำดับขั้น

โครงสร้างของฐานข้อมูลแบบลำดับขั้น เป็นโครงสร้างที่จัดเก็บข้อมูลในลักษณะความสัมพันธ์แบบ พ่อ – ลูก

เค้าร่างของฐานข้อมูลเชิงลำดับขั้น (Hierarchical Database Schema)

1. ประกอบด้วย 3 เรคคอร์ด คือ แผนก พนักงาน และโครงการ

2. ประกอบด้วยความสัมพันธ์แบบ PCR 2 ประเภท คือ ความสัมพันธ์ของข้อมูลแผนกกับพนักงาน และความสัมพันธ์ของข้อมูลแผนกกับโครงการ โดยที่มีแผนกเป็นเรคคอร์ด พ่อ – แม่ และพนักงานกับโครงการเป็นเรคคอร์ดประเภทลูก

ฐานข้อมูลแบบเครือข่ายงาน

โครงสร้างของข่ายงานประกอบด้วยประเภทของเรคคอร์ด และกลุ่มของข้อมูลของเรคคอร์ดนั้น ๆ เช่นเดียวกับโครงสร้างของฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์และเชิงลำดับชั้น ความสัมพันธ์ระหว่างประเภทของเรคคอร์ดในฐานข้อมูล เรียกว่า Set Type ซึ่งสามารถแสดงในแผนภูมิที่เรียกว่า Bachman diagram อันมีองค์ประกอบดังนี้

1. ชื่อของ Set Type

2. ชื่อของประเภทของเรคคอร์ดหลัก

3. ชื่อของเรคคอร์ดที่เป็นสมาชิก

จากรูปประกอบด้วย Set type ที่ชื่อว่า วิชาเอก โดยมีแผนกเป็นเรคคอร์ดหลัก และมีนักศึกษาเป็นเรคคอร์ดสมาชิก โดยมีความสัมพันะแบบ 1 : N

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

ความสัมพันธ์ระหว่างเอนทิตี

ความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่ง

ความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่งเป็นการแสดงความสัมพันธ์ของข้อมูลของเอนทิตี้หนึ่งว่า มีความสัมพันธ์กับข้อมูลอย่างมาก หรือข้อมูลกับอีกเอนทิตี้หนึ่งในลักษณะที่เป็นหนึ่งต่อหนึ่ง

กำหนดให้ A มีสมาชิก entity 6 entity ตามความสัมพันธ์ ( a1, a2, a3, a4, a5, a6) และ B มี entity 6 entity ตามความสัมพันธ์ ( b1, b2, b3, b4, b5 )

ความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่ง หมายถึงความว่า สมาชิกใน entity A ที่มีความสัมพันธ์กับ entity B จะมีความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่งเท่านั้น เช่น กำหนดให้ entity นักศึกษามีความสัมพันธ์กับ entity อาจารย์แสดงว่านักศึกษาหนึ่งคน จะต้องมีอาจารย์ที่ปรึกษา 1 คน ในทางกลับกันก็คืออาจารย์ที่ปรึกษาหนึ่งคนจะต้องมีนักศึกษาได้ 1 คน ซึ่งขัดแย้งกับความเป็นจริง

ความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อกลุ่ม

ความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อกลุ่ม เช่น นักศึกษากับอาจารย์ที่ปรึกษา เป็นต้น หมายความว่า entity ใน A มีความสัมพันธ์กับสมาชิก entity B แบบหนึ่งต่อกลุ่ม เช่น กำหนดให้ entityอาจารย์ที่ปรึกษา มีความสัมพันธ์กับ entity นักศึกษา แบบหนึ่งต่อกลุ่ม แสดงว่า อาจารย์หนึ่งคน สามารถมีนักศึกษาในสังกัดได้มากกว่าหนึ่งคน แต่นักศึกษาจะมีอาจารย์ที่ปรึกษาได้เพียงหนึ่งคนเท่านั้น

ความสัมพันธ์แบบกลุ่มต่อกลุ่ม เช่นนักศึกษากับวิชาที่ลงทะเบียนเรียน หมายความว่า สมาชิกใน entily A มีความสัมพันธ์กับสมาชิกใน entily B แบบกลุ่มต่อกลุ่ม ตัวอย่างเช่น กำหนดให้ entily นักศึกษา มีความสัมพันธ์กับ entily วิชาที่ลงทะเบียน แบบกลุ่มต่อกลุ่มแสดงว่านักศึกษาหนึ่งคนสามารถลงทะเบียนเรียนได้มากกว่า 1 วิชา และในทำนองเดียวกัน วิชาหนึ่งวิชาสามารถมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนได้หลายคน

ความสัมพันธ์แบบกลุ่มต่อกลุ่ม

ความสัมพันธ์ Supertype กับ Supertype

Subtype เป็นเซ็ทย่อยของเอนทิตี้หนึ่งๆ หรือที่เรียกว่า Supertype โดยที่ Subtype ประกอบด้วยแอททริบิวต์ทุกแอททริบิวต์ที่มีอยู่ในSupertype นอกจากนี้ Subtype ยังประกอบด้วยแอททริบิวต์เพิ่มเติม เช่น เอนทิตี้พนักงานเป็น Supertype ที่ประกอบด้วยพนักงาน 2 ประเภท คือ พนักงานที่มีเงินเดือนประจำ (Emp - salary) และพนักงานที่คิดค่าแรงต่อชั่วโมง (Emp - wage) ความสัมพันธ์ระหว่าง Supertype และ Subtype เป็นความสัมพันธ์ที่บอกถึงสถานภาพของพนักงานเป็นความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อหนึ่ง

ความสัมพันธ์กับเอนทิตีของตัวเอง

ความสัมพันธ์กับเอนทิตี้ของตัวเอง เกิดขึ้นเมื่อข้อมูลในเอนทิตี้หนึ่ง ๆ มีความสัมพันธ์กันเอง เช่น พนักงานหนึ่งคนบริหารพนักงานหลายคน และพนักงานหนึ่งคนมีผู้บังคับบัญชาหนึ่งคน ความสัมพันธ์จะเป็น 1:N

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

ความหมายของศัพท์ที่ใช้

บิต (Bit) หมายถึง หน่วยของข้อมูลที่เล็กที่สุด

ไบท์ (Byte) หมายถึง หน่วยของข้อมูลที่เกิดจากการนำบิตมารวมกันเป็นตัวอักษร

ฟิลด์ (Field) หมายถึง หน่วยของข้อมูลที่ประกอบด้วยหลาย ๆ ตัวอักษร เพื่อแทนความหมายของสิ่งหนึ่ง เช่น รหัสพนักงาน ชื่อ เป็นต้น

เรคคอร์ด (Record) หมายถึง หน่วยของข้อมูลที่เกิดจากการนำเอาฟิลด์หลาย ๆ ฟิลด์ มารวมกันเพื่อแสดง
รายละเอียดข้อมูลในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น เรคคอร์ดหนึ่ง ๆ ของพนักงานประกอบด้วย ฟิลด์ ต่าง ๆ เช่น
รหัสพนักงาน ชื่อ แผนก เงินเดือน เป็นต้น

แฟ้มข้อมูล (File) หมายถึง หน่วยของข้อมูลที่เกิดจากการนำเอาเรคคอร์ดหลาย ๆ เรคคอร์ดมารวมกัน

เอนทิตี้ (Entity) หมายถึง ชื่อของสิ่งใดสิ่งหนึ่งอาจเกี่ยวกับคน สถานที่ สิ่งของ การกระทำ ซึ่งต้องการจัดเก็บข้อมูลไว้ เช่น เอนทิตี้พนักงาน สินค้า ลูกค้า การสั่งซื้อ เป็นต้น

แอทริบิวต์ (Attribute) หมายถึง รายละเอียดขอข้อมูลในเอนทิตี้หนึ่ง ๆ เช่น เอนทิตี้ พนักงาน ประกอบด้วย แอทริบิวต์รหัสพนักงาน ชื่อ ที่อยู่ หรือแอทริบิวต์แผนก ประกอบด้วย แอทริบิวต์รหัสแผนก ชื่อ เป็นต้น

ความสัมพันธ์ (Relationship) หมายถึง คำกิริยาที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างสองเอนทิตี้ เช่น
เอนทิตี้พนักงาน และเอมทิตี้แผนก มีความสัมพันธ์ในด้าน “ ทำงานสังกัดอยู่ ” คือพนักงานแต่ละคนทำงานอยู่ในแผนกใดแผนหนึ่ง เป็นต้น

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

ข้อดี-ข้อเสียของฐานข้อมูล

ข้อดี

การจัดเก็บข้อมูลเป็นฐานข้อมูลได้เปรียบกว่าการจัดเก็บข้อมูลแบบแฟ้มข้อมูล ดังนี้

1. หลีกเลี่ยงความขัดแย้งของข้อมูล

การจัดเก็บข้อมูลแบบแฟ้มข้อมูล โดยข้อมูลเรื่องเดียวกันอาจมีอยู่หลายแฟ้มข้อมูล ซึ่งก่อให้เกิดความขัดแย้งของข้อมูลได้ (Inconsistency)

2. สามารถใช้ข้อมูลร่วมกันได้

ฐานข้อมูลเป็นการจัดเก็บข้อมูลรวมไว้ด้วยกัน เมื่อผู้ใช้ต้องการข้อมูลจากฐานข้อมูล ซึ่งเป็นข้อมูลที่มาจากแฟ้มข้อมูลที่แตกต่างกันจะทำได้ง่าย

3. สามารถลดความซ้ำซ้อนของข้อมูล

การจัดเก็บข้อมูลในลักษณะแฟ้มข้อมูล อาจทำให้ข้อมูลประเภทเดียวกันถูกเก็บไว้หลาย ๆ แห่ง ทำให้เกิดความซ้ำซ้อน (Reclundancy) การนำข้อมูลมารวมเก็บไว้ในฐานข้อมูล จะช่วยลดปัญหาความซ้ำซ้อนได้

4. รักษาความถูกต้อง

ฐานข้อมูลบางครั้งอาจมีข้อผิดพลาดขึ้น เช่น การป้อนข้อมูลผิด ซึ่งระบบการจัดการฐานข้อมูลสามารถระบุกฎเกณฑ์เพื่อควบคุมความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้

5. สามารถกำหนดความเป็นมาตรฐานเดียวกันได้

เพราะในระบบฐานข้อมูลจะมีกลุ่มบุคคลที่คอยบริหารฐานข้อมูล กำหนดมาตรฐานต่างๆในการจัดเก็บข้อมูลในลักษณะเดียวกัน

6. สามารถกำหนดระบบความปลอดภัยของข้อมูลได้

ผู้บริหารระบบฐานข้อมูลสามารถกำหนดการเรียกใช้ข้อมูลของผู้ใช้แต่ละคนให้แตกต่างกันตามหน้าที่ ความรับผิดชอบได้ง่าย

7. ความเป็นอิสระของข้อมูลและโปรแกรม

โปรแกรมที่ใช้ในแต่ละแฟ้มข้อมูลจะมีความสัมพันธ์กับแฟ้มข้อมูลโดยตรง ถ้าหากมีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงโครงสร้างข้อมูลก็ทำการแก้ไขโปรแกรมนั้น ๆ

ข้อเสีย

การเก็บข้อมูลรวมเป็นฐานข้อมูลมีข้อเสีย ดังนี้คือ

1. มีต้นทุนสูง

ระบบฐานข้อมูลก่อให้เกิดต้นทุนสูง เช่น ซอฟท์แวร์ที่ใช้ในการจัดการระบบฐานข้อมูล บุคลากร ต้นทุนในการปฏิบัติงาน และฮาร์ดแวร์ เป็นต้น

2. มีความซับซ้อน

การเริ่มใช้ระบบฐานข้อมูลอาจก่อให้เกิดความซับซ้อนได้ เช่น การจัดเก็บข้อมูล การออกแบบฐานข้อมูล การเขียนโปรแกรม เป็นต้น

3. การเสี่ยงต่อการหยุดชะงักของระบบ

เนื่องจากข้อมูลถูกจัดเก็บไว้ในลักษณะเป็นศูนย์รวม(Centralized Database System) ความล้มเหลวของการทำงานบางส่วนในระบบอาจทำให้ระบบฐานข้อมูลทั้งระบบหยุดชะงักได้

(ที่มา : http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/lumpang/datamon/index.html)

หน้าเว็บ

วันอาทิตย์ที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

ภาษาที่ใช้ในฐานข้อมูล

สถาปัตยกรรมข้อมูล

รูปแบบของฐานข้อมูล

ความสัมพันธ์ระหว่างเอนทิตี

ความหมายของศัพท์ที่ใช้

ข้อดี-ข้อเสียของฐานข้อมูล